วิธีการเล่าเรื่องตลก ให้ตลก( joke :how to)

"วิธีการเล่าเรื่องตลก " "เทคนิคการเล่าเรื่องตลก" "ทฤษฎีการเล่าเรื่องตลก" "เคล็ดลับการเล่าเรื่องตลก" เคยได้ยินคำถามเหล่านี้บ้างไหม หรือเคยมีประสพการณ์ จำเอาเรื่องตลกที่ประทับใจที่ได้ยินได้ฟังมาเล่าให้ กับพรรคพวกฟัง พอฟังแล้ว ก็แสดงอาการเฉยๆ บางครั้งก็มีบ้างที่ทำตลกนิดๆ เพื่อเอาใจคนเล่า สุดท้ายจึงเกิดคำถามว่า “ทำไมถึงเล่าเรื่องตลก แล้วไม่ตลก” มีเทคนิค ตลก อะไรช่วยได้บ้าง


เรามาหาคำตอบว่าทำไมเราถึงเล่าเรื่องตลกแล้วไม่ตลก การที่เป็นคนเล่าเรื่องตลกได้ดีนั้นจะต้องประกอบไปด้วย 2 ส่วนคือ หนึ่ง เนื้อเรื่องที่เล่ามีลักษณะตรงตาม ทฤษฎีตลกของ Dr. Richard F. Taflinger Dr. Richard หรือไม่ ถ้ามีเนื้อหาที่สอดคล้อง ตรงตามหลักของ ทฤษฎีตลก มีโอกาสเป็นอย่างสูงที่ผู้ฟังจะหัวเราะออกมา

สอง ตัวผู้เล่า ต้องมีการเตรียมตัว เรียกว่าทำการบ้าน มานั่นเอง เตรียมตัวอย่างไร เตรียมการพูด การที่เราต้องเรียนรู้วิธีการพูด จากนักพูดทั้งมืออาชีพ และมือสมัครเล่น โดยเฉพาะเรียนรู้จากผู้พูดที่มีอารมณ์ขัน สามารถเรียกเสียงหัวเราะจากผู้ฟังได้ง่าย ๆ โดยเรียนรู้ว่า เขามีวิธีเลือกเรื่องพูดอย่างไร มีวิธีการเล่าเรื่องอย่างไร มีเทคนิค ตลกอะไร เหตุใดเขาจึงทำให้คนฟังหัวเราะได้ และจากนั้นให้เราลองพยายามทำตามเทคนิค ตลกนั้นดูบ้าง แต่อย่าลืมว่าเราต้อง “เรียนรู้” แต่ห้าม “เลียนแบบ” เพื่อคงเอกลักษณ์ของตนเองไว้ให้มากที่สุด

การเล่าเรื่องตลก ในตอนเริ่มต้นเล่าเรื่อง เราต้องเล่าด้วยสีหน้าปกติ เหมือนพูดไปเรื่อย ๆ ไม่ต้องบอกว่าเป็นเรื่องตลก ต้องระวังอย่าหัวเราะหรือขำก่อนข้อความตลกจะถูกกล่าวออกมา เพราะนั่นเท่ากับเป็นการทำลายจุดดึงดูดที่สุดของเรื่องลง ซึ่งนี่เองเป็นเทคนิค ตลกที่ค่อนข้างสำคัญมาก เช่นเดียวกับเวลาเราดูหนัง หากคนที่นั่งข้าง ๆ เล่าให้ฟังถึงตอนที่ตื่นเต้นที่สุดของเรื่อง เมื่อหนังฉายมาถึงตอนนั้น ความรู้สึกตื่นเต้นของเราย่อมหมดลง และจะรู้สึกไม่สนุกเท่าที่ควรจะเป็น

ปล่อยมุกตลกออกมาให้คนขำ ด้วยการหยุด 1-2 วินาที ก่อนแล้วค่อยปล่อยหมัดเด็ดออกมา และการใช้คำพูดที่หักมุม ทำให้ผู้ฟังไม่คาดคิดดัง ตัวอย่างคำพูดของ แอดไล สตีเวนสัน ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ได้กล่าวถึงเมื่อครั้งก่อน เขาใช้จังหวะหยุดเพื่อดึงความสนใจของผู้ฟังก่อน ปล่อยหมัดเด็ด โดยกล่าวว่า “ท่านประธานที่เคารพ ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้มาเยือนท่านและได้พบกับท่านผู้ฟังทุกท่านในที่นี่ ซึ่งล้วนแต่เป็นมิตรสหายของผม – (หยุด 1-2 วินาที) - และไม่มีผู้สนับสนุนผมเลย” จากนั้นตามมาด้วยเสียงหัวเราะของผู้ฟังดังก้องห้องประชุม

การเล่าเรื่องตลกเป็นศิลปะอย่างหนึ่ง เช่นเดียวกับการแสดง ต้องใช้อารมณ์ ความรู้สึก เวลา สถานการณ์ เป็นตัวประกอบ และที่ขาดไม่ได้ก็คือการฝึกฝน เทคนิค ตลก ต่างๆ ครับ